२०८३ बैशाख १६ बुधबार

विचार

कथा : विवाह – खतिवडा

कथा : विवाह – खतिवडा

मैले विवाहको बारेमा केही सोच बनाएकै थिएन।  एक्कासि विवाहको प्रस्ताव आउँदा मैले जवाफ  दिनै सकिन। अकल्पनीय कुरा झ्वाट्ट आइपर्दा  मान्छेले तुरुन्तै निर्णय लिएर जवाफ दिन गाह्रै हन्छ। म दिङ्लामा शिक्षण गर्थें। करिब पाँच

म कविता किन लेख्छु?

म कविता किन लेख्छु?

मेरो धर्ती-हृदय ‘कविता’ उब्जिने अन्न बाली माटो-पानी नवरस कला जोत्छ यो नीब-फाली बाह्रै मैना नियम-गतिले चल्छ सत्-काव्य-कर्म गर्दा आस्वादन रसिकले बुझ्छ सम्पूर्ण मर्म। रोपेँ आस्था हृदयतलमा गुञ्जियो राष्ट्रगान रोजेँ माटो

तिमी जस्तो इमानदार बुहारी बन्न सकिएन!

तिमी जस्तो इमानदार बुहारी बन्न सकिएन!

'तिमीले आफ्नो सासूलाई किन यतिधेरै सम्मान दिन्छौ हँ बैनी?,' मैले तिजको बेलामा हजुरआमालाई किनेको साडी देखाउँदा एक जना दिदीले प्रश्न गरिन्।  'सासू भनेको सासू नै हुन् है, तिमीले आफ्नो माइतको आमालाई पनि